Theo en Cor zijn voor de vijfde maal aan het werk in Zwitserland. Hierbij hun verslag van de laatste werkdag.

Deze dag stond in het teken van een bijdrage aan de plantsoendienst van de DFB, ook genoemd de ‘Vegetationsgruppe’. De Zwitsers zien graag overal plantjes groeien, wij kregen al snel door dat wij alles wat aan groen op ons pad kwam moesten gaan slopen. Ze houden hier van opgeruimde rails. Voor deze klus zijn we eerst veel gereedschap gaan halen. Een schep en een riek, maar ook apparatuur met benzine motoren die je ook zo achter je boot zou kunnen hangen. Dit schijnt een patent te zijn binnen deze sector, omdat we de gemeente reinigingsdienst in onze woonplaats er van verdenken altijd de meest luidruchtige apparatuur en voertuigen te kopen die er zijn. Wij hebben lokaal de rust hevig verstierd.

Onze werkomgeving was echter weer ongeëvenaard mooi, vanaf de eerste brug na station Realp tot het eerste tunneltje. Deze klus hebben we uitgevoerd met onze nieuwe vrienden Christoph en Frank uit Sachsen. Beide modelspoorliefhebbers. Christoph de Zwitser onze ploegaanvoerder nam onze gezamenlijke veiligheid heel serieus. We kenden onze veiligheids instructies natuurlijk nog na ons veiligheidsexamen vorig jaar. Christoph liet ons deze even herhalen, omdat er vandaag druk treinverkeer op het traject was. Bij ieder trein die langs kwam, hebben we uiteraard hevig staan zwaaien naar de passagiers. Alles voor de gasten zullen we maar zeggen. Het is maar goed, dat zij niet hebben gezien, dat we op onze knieën tussen de rails hebben gezeten om het zeer weerbarstige onkruid tussen de keien uit te pulken. Onze gemotoriseerde apparatuur wist hier geen raad mee. De blustrein kwam echte hulp bieden door in volle vaart een pikhouweel uit te reiken. Moe maar voldaan keerden we op tijd terug naar Realp om te genieten van de perfecte Zwitserse warme maaltijd. Op naar onze stoomtreinrit naar Oberwald morgen. Aan de arbeidsvoorwaarden van vrijwilligers of ‘Froni’s zoals ze ons hier noemen mankeert niets.